Kanada



Stolica: Ottawa
Waluta: dolar kanadyjski (CAD); 1 CAD = 100 centów
Języki urzędowe: angielski, francuski


 

 

 



WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Z dniem 1 marca 2008 r. Kanada zniosła obowiązek wizowy dla obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Od 1 stycznia 2009 roku bezwizowy wjazd możliwy jest jedynie dla posiadaczy paszportów biometrycznych tj. wydawanych w Polsce od 28 sierpnia 2006 r. Od osób legitymujących się paszportami bez cech biometrycznych nadal wymagane jest posiadanie wizy. Zniesienie obowiązku wizowego nie daje automatycznej gwarancji wjazdu na terytorium Kanady. Decyzję tą podejmuje urzędnik imigracyjny na przejściu granicznym. Niektóre kategorie osób – w szczególności osoby, które były w przeszłości deportowane z Kanady lub które były karane – mogą być pozbawione prawa wjazdu. Decyzję co do długości pobytu w Kanadzie podejmuje urzędnik imigracyjny na granicy kanadyjskiej. Okres bezwizowego pobytu wynosi maksymalnie 6 miesięcy, o ile przy wjeździe nie zostanie określony krótszy czas pobytu. Praca bez zezwolenia jest nielegalna. Dokładne informacje na temat wjazdu do Kanady można uzyskać na stronie internetowej ambasady tego kraju w Warszawie: www.canada.pl

PRZEPISY CELNE.
Odwiedzający Kanadę mogą przywieźć bez opłat celnych: rzeczy osobiste, 1,14 l wina lub innego alkoholu albo 24 x 355 ml piwa (jeżeli podróżujący ukończył 19 lat), 200 szt. papierosów lub 50 szt. cygar lub 200 g tytoniu (jeżeli podróżujący ukończył 19 lat), prezenty dla mieszkańców Kanady o jednostkowej wartości nie przekraczającej 60 CAD (z wyjątkiem alkoholu, papierosów i próbek reklamowych). Wwożone zwierzęta domowe i rośliny podlegają ścisłej kontroli sanitarnej i celnej. Nie wolno wwozić zwierząt chronionych i wykonanych z nich rzeczy. Wwożenie żywności podlega dużym ograniczeniom (dotyczy to np. wędlin) lub jest wręcz zakazane (np. świeże owoce). Produkty te należy zgłosić do kontroli celnej. Za zatajenie przewozu produktów żywnościowych grozi kara grzywny lub skierowanie sprawy do sądu kryminalnego. Przed wjazdem do Kanady wypełnia się deklarację celną, w której należy zgłosić walutę powyżej 10 tys. CAD (nie ma ograniczeń we wwozie i wywozie walut, ale można spotkać się z żądaniem przedstawienia dokumentów potwierdzających źródło ich pochodzenia – dokument bankowy). Bagaże mogą być prześwietlane i kontrolowane. Kanadyjskie służby celne są bardzo restrykcyjne.

W Kanadzie do prawie wszystkich towarów (z wyjątkiem żywności) i usług doliczany jest podatek federalny GST w wysokości 6% oraz (z wyjątkiem Alberty) podatek prowincjonalny PST, którego wysokość jest różna w poszczególnych prowincjach. Zachowanie rachunków za dokonane w Kanadzie zakupy (z wyjątkiem posiłków i drobnych sprawunków do 50 CAD) i za hotele, upoważnia do ubiegania się o zwrot podatku w urzędzie podatkowym (Canada Revenue Agency). W tym celu przy wyjeździe z Kanady należy wypełnić odpowiedni formularz i załączyć oryginały rachunków. Stosowne informatory i formularze dostępne są na lotniskach i w agendach urzędów federalnych a także na stronie internetowej: www.cra-arc.gc.ca

PRZEPISY PRAWNE.
W Kanadzie za przemyt narkotyków grożą surowe kary – do dożywocia włącznie. Za handel narkotykami i ich posiadanie, jak również za posiadanie instrukcji i urządzeń do produkcji narkotyków grozi kara pozbawienia wolności.

MELDUNEK.
Nie istnieje obowiązek meldunkowy.

UBEZPIECZENIE.
Ubezpieczenia osobowe nie są obowiązkowe, zaleca się jednak ze względu na wysokie ceny usług medycznych wykupienie odpowiedniego ubezpieczenia obejmującego koszty leczenia w wysokości minimum 30 tys. CAD. Zdarzały się przypadki, że brak ubezpieczenia medycznego był powodem odnowy wjazdu na teren Kanady. Niezbędnym warunkiem poruszania się samochodem są ważne ubezpieczenia OC i NW. Polisy polskich towarzystw ubezpieczeniowych są honorowane, jeżeli obejmują terytorium Kanady.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA.
W Kanadzie nie ma zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Dostęp do opieki medycznej nie nastręcza trudności, aczkolwiek wymaga długiego oczekiwania, zwłaszcza na wizytę u specjalisty. Opłaty za standardową wizytę u lekarza wynoszą od 40 do 100 CAD. Wizyta u stomatologa: założenie plomby, usunięcie zęba kosztuje od 100 do 170 CAD; leczenie kanałowe i inne – od 500 CAD. Średni koszt doby w szpitalu obejmujący opiekę medyczną wynosi ok. 1500–2000 CAD (bez kosztów operacji i innych zabiegów). Przewiezienie chorego karetką pogotowia i zabieg na pogotowiu może kosztować ok. 500 CAD.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW.
Na podstawie polskiego prawa jazdy można prowadzić samochód przez 3 pierwsze miesiące pobytu. Po tym okresie wymagane jest międzynarodowe prawo jazdy lub miejscowy dokument. Przepisy ruchu drogowego różnią się w poszczególnych prowincjach. Bardzo surowe kary i wysokie mandaty grożą za jazdę pod wpływem alkoholu i za przekraczanie dozwolonej prędkości.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU.
Nie ma ograniczeń. Należy jednak liczyć się z tym, że do pewnych obszarów (w tym skupisk ludzkich) dotrzeć można wyłącznie samolotem lub pociągiem, które kursują co kilka dni (dotyczy to zwłaszcza obszarów północnej Kanady). Zagrożenie dla życia i zdrowia turystów, którzy udają się na wycieczki w plener (zwłaszcza w Kolumbii Brytyjskiej, Jukonie i na innych obszarach o niewielkim zaludnieniu), może stanowić przyroda. Często nawet tereny tuż za miastem (góry i lasy) bywają niebezpieczne ze względu na brak dróg i słabo zagospodarowane szlaki turystyczne, na których łatwo zabłądzić. Żyjące tu, często blisko siedzib ludzkich, dzikie zwierzęta (niedźwiedzie, pumy, wilki, kojoty, skunksy itp.), w sytuacji zagrożenia mogą zaatakować. Na wybrzeżu Pacyfiku niebezpieczne są niespodziewane wysokie fale (zdarzają się nieszczęśliwe wypadki, gdy fale zmywają turystów ze skał do oceanu).

BEZPIECZEŃSTWO.
W Kanadzie na ogół nie występują poważniejsze zagrożenia przestępczością, aczkolwiek w wielkich miastach są mniej bezpieczne dzielnice, których nie należy zwiedzać po zmroku.

PRZYDATNE INFORMACJE:
Na temat mniejszości seksualnych i etnicznych należy wypowiadać się bardzo oględnie; określenia „Indianie” i „Eskimosi” uchodzą za obraźliwe (Indian nazywa się „członkami pierwszych narodów”, Eskimosów – „Inuitami”). Niedopuszczalne jest używanie określeń wskazujących na dyskryminowanie z powodu pochodzenia lub przynależności. Kanada jest krajem szanującym swą wieloetniczność i wielokulturowość, gdzie bardzo zwraca się uwagę na tzw. poprawność polityczną.
Polonia kanadyjska liczy ok. 800 tysięcy osób i stanowi jedną z większych grup etnicznych; skupiona jest głównie w aglomeracji Toronto ­ Mississauga, w Montrealu i Vancouver.
Wyroby alkoholowe i tytoniowe sprzedawane są osobom, które ukończyły 19 lat (w prowincji Quebec – 18 lat). Wstęp do lokali, w których podawane są napoje alkoholowe, dozwolony jest również od 19. roku życia (w Quebecu – od 18 lat). Nie wolno spożywać alkoholu w miejscach publicznych innych niż bary ani na otwartej przestrzeni, z wyjątkiem posesji prywatnych. Niedozwolone jest posiadanie w kabinie pasażerskiej samochodu otwartych lub napoczętych napojów alkoholowych. W większości prowincji obowiązuje zakaz palenia tytoniu w miejscach publicznych.
W prowincji Quebec poza dużymi miastami, zwłaszcza w części północnej, turysta może mieć trudności z porozumiewaniem się w języku angielskim, gdyż większość mieszkańców posługuje się wyłącznie językiem francuskim. Napisy przy drogach i na tablicach informacyjnych często są wyłącznie po francusku.

71 364 00 17; 71 333 30 30
tel/fax: 71 364 06 34
Kom: 886 544 004
Wiolka   Magda  

email

baner-najp-plaze

ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTERA
BĄDŹ ZAWSZE NA BIEŻĄCO

baner-wypocz

wyprawy-zycia-right

barton banner